Dwoje dojrzałych ludzi, którzy spotykają się w chwili osobistego dramatu. Ona całkowicie przestała mówić po rozwodzie i zerwaniu kontaktu z dzieckiem. On mierzy się z utratą wzroku, która przekreśla dalszą pracę akademicką. Pomimo wszystko powoli odkrywają głębokie poczucie jedności. Ich wewnętrzne światy przecinają się w niemal metafizyczny sposób, gdy przechodzą od ciemności do światła, od milczenia do oddechu i emocjonalnej ekspresji.