Teksty zebrane w tym tomie pisane były w formie listu, jako wspomnienie dla siostrzeńca, Juliana Bella, jako szkic mający kiedyś posłużyć do napisania autobiografii i jako rodzaj nieformalnego odczytu dla koła przyjaciół, zbierających się od czasu do czasu pod nazwą Klub Wspomnień. Oddają specyfikę zarówno samego pisarstwa, jak i warsztatu pracy autorki.