Trzeciego marca 65 urodziny obchodzi Maria Nurowska (1944- ), powieściopisarka, autorka opowiadań i sztuk teatralnych. Ukończyła filologię polską i słowiańską na Uniwersytecie Warszawskim. Debiutowała w 1974 roku na łamach miesięcznika „Literatura”. Zanim uczyniła pisanie swoim zawodem, pracowała m.in. jako stewardessa i modelka. Arystokratyczni przodkowie, rezydujący niegdyś w pałacu w Homlu, rodzice – legionista i żołnierka AK, późniejsza żarliwa komunistka, to jedne z wielu osobistych motywów, wplecionych w teksty Nurowskiej. Jej twórczość zaliczana jest do nurtu tzw. prozy kobiecej. Bohaterkami są kobiety nieprzeciętne, wplątane w wielkie i dramatyczne miłości, których sile nie są w stanie sprostać ich partnerzy, najczęściej uwikłani w politykę i idee, złamani życiem lub historią. Pisarstwo Marii Nurowskiej bazuje przede wszystkim na poetyce romansu i powieści obyczajowej, choć nieobce są jej również elementy prozy psychologicznej i społeczno–politycznej. Napisała także dwie biografie kontrowersyjnych postaci z rodzimej historii: Ryszarda Kuklińskiego i Władysława Andersa. Jest członkinią Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Jej utwory były tłumaczone na wiele języków, m.in. niemiecki, francuski i czeski.
DLA DOROSŁYCH
Maria Nurowska Księżyc nad Zakopanem
Jest to autobiograficzna opowieść o poszukiwaniu swojego miejsca na ziemi, a także wewnętrznego spokoju i harmonii. Autorka wspomina w niej również ludzi, którzy odegrali dużą rolę w jej życiu. Dziadka Aleksandra i fascynujące rodzinne opowieści. Rodziców, których nieudane małżeństwo wpłynęło na jej trudne związki z mężczyznami. Córkę Tanię, z którą niegdyś nie potrafiła się porozumieć, a dzisiaj coraz bardziej przypomina ją samą. Nurowska odsłania też kulisy zawodu pisarza, zarówno w czasach „ancien régime”, jak i po jego upadku, opisując swoją – nie zawsze usłaną różami – drogę do sławy i zamożności.
Maria Nurowska Panny i wdowy
Obszerna, trzytomowa opowieść o losach kilku pokoleń bogatej ziemiańskiej familii, a zwłaszcza sześciu należących do niej kobiet. Tłem, a nierzadko i przyczyną kolejnych rodzinnych dramatów jest niemal sto lat polskiej historii, począwszy od schyłku powstania styczniowego, poprzez okres niewoli i przymusowej emigracji, czasy II Rzeczpospolitej, okupacji hitlerowskiej i komunizmu, aż po „Solidarność”, stan wojenny i lata najnowsze. Powieść ta zjednała autorce zarówno ogromną sympatię czytelników, a zwłaszcza czytelniczek, jak i przychylność krytyków. Została przetłumaczona na kilkanaście języków, a na początku lat 90-tych doczekała się podwójnej adaptacji filmowej – kinowej i telewizyjnej. Wcześniejszą wersją sagi „Panny i wdowy” jest dwutomowy „Wiek samotności”, o akcji doprowadzonej do roku 1991.
Maria Nurowska Rosyjski kochanek
Rozprawiając się z narodowymi i społecznymi stereotypami, autorka ukazuje w tej powieści historię wielkiej, spóźnionej miłości pięćdziesięcioletniej Polki i młodszego od niej mężczyzny, Rosjanina. Trafiają na siebie w Paryżu, gdzie ona przyjechała z serią wykładów o literaturze polskiej, a on przebywa na stypendium naukowym. To spotkanie i rodzące się między nimi uczucie zmusza bohaterów do zrewidowania i przewartościowania dotychczasowych postaw i życiowych wyborów.
Maria Nurowska Anders
Autorka, w oparciu o bogaty zasób dokumentów, wspomnień i listów, próbuje w jak najbardziej wyczerpujący sposób odpowiedzieć na pytanie, jakim naprawdę człowiekiem był Władysław Anders. Starając się odbrązowić wizerunek charyzmatycznego, zwycięskiego wodza spod Monte Cassino i męczennika sowieckich łagrów, pokazuje także inne jego oblicze. Mężczyzny, któremu zabrakło odwagi, by osobiście powiedzieć żonie, że po 25 latach wspólnego życia związał się z inną kobietą – artystką kabaretową w wieku ich córki. Przywódcy, którego plany nie zawsze były do końca przemyślane, co wielu jego podwładnych przypłaciło życiem. Niezbyt dobrze znającego się na ludziach polityka, któremu zdarzało się obdarzać zaufaniem całkowicie niewłaściwe osoby, a kontrowersyjnymi wypowiedziami – zrażać zarówno do siebie, jak i powierzonej mu „sprawy polskiej”. Maria Nurowska zastosowała tu technikę zmiany perspektywy, dokumentalną biografię przeplatając elementami powieści historycznej.
Przygotowała: Katarzyna Brzezińska
DLA DZIECI
Śpiewająca lipka
Zbiór baśni Słowian Zachodnich do czytania dzieciom na dobranoc i nie tylko to typowa familijna lektura. Krótkie bajeczki, opatrzone sympatycznymi ilustracjami na pewno spodobają się zarówno dzieciom i rodzicom.
Przemysław Wechterowicz Wielkie marzenia
O czym marzy Studnia, Ocean czy Dywan? Czy marzyć mogą tylko ludzie? Na te i podobne pytania odpowiedź można znaleźć na kolorowych (ilustracje Marty Ignerskiej) kartkach – planszach książki. Oglądanie i czytanie tej wielkoformatowej książki będzie z pewnością ciekawą zabawą dla dzieci i rodziców.
DLA GIMNAZJALISTÓW
Katarzyna Ryrych Siedem sowich piór
Opowieść chorego na raka Wojtka o jego życiu, problemach, cierpieniach i walce z chorobą. Wojtkowi w jego zmaganiach pomaga 7 piór upuszczonych przez odwiedzającą go sowę, pod której postacią kryje się zmarły dziadek. Mądra, o pozytywnym, humanistycznym przesłaniu książka „oswaja” czytelnika z nieuchronnością przemijania.
Zdzisław Domolewski Zosia pleciona
Zosia zmaga się z wieloma przerastającymi ją problemami. Sparaliżowana matka, zajmowanie się całym domem, a wokół marazm … to trudne życie dla nastoletniej dziewczyny. Ucieka więc w świat fantazji – świat „upleciony” z jej marzeń. Ciekawa, choć trudna książka, dla ambitnych młodych czytelników.
DLA LICEALISTÓW
Beata Ostrowicka Zła dziewczyna
Marcyśka ma wysokie aspiracje i chce osiągnąć swój cel Jednak to bardzo trudne zadanie dla dorastającej dziewczyny obciążonej kompleksami i pozbawionej uczuciowego wsparcia w rodzinie. Nie radzi sobie z emocjami, wobec czego nie potrafi odnaleźć ani w miłości, ani w przyjaźni. Czy jest jednak złą dziewczyną? Oceńcie to, drodzy czytelnicy, sami.
Christiane F. My, dzieci z dworca ZOO
Mimo iż pierwsze wydanie książki miło miejsce miało miejsce 30 lat temu My, dzieci z dworca ZOO to nadal najbardziej poszukiwana książka o narkomanach. Relacja nastoletniej narkomanki z Berlina Zachodniego, w której opowiada o tym jak wpadła w nałóg, jak z nim walczyła i jak w końcu z niego powoli wychodzi.
