<< >>
Strona główna > Polecamy > Teatr Niewidzialnych Dzieci
Teatr Niewidzialnych Dzieci

W tej nowej kategorii jury wzięło pod uwagę literaturę całej dekady. Tegoroczny temat przewodni dotyczył opieki zastępczej – rodzin i domów dziecka. Kandydatów nie było wcale tak wielu – bardzo istotne, poza tematem, są walory artystyczne dzieła, ale zwycięzca mógł być tylko jeden! A to moja recenzja z polecamy na wrzesień 2016. Jestem wściekła. I w pewnym sensie oburzona. A już na pewno dotknięta i ogólnie uważam tę książkę za dużą niestosowność. Nie wolno bezkarnie pisać takich książek, gdy wokół tyle nijakości. Nie wolno tak deklasować kolegów literatów. Nie powinno się wydawać takich. Książek pięknych. Ascetycznych – ani jednego zbędnego słowa, te użyte – wyważone, dopasowane, użyte z nonszalancją, choć pozbawione auto-zadęcia. Wzruszających, lecz nie tandetnych. Mądrych, ale odartych z komunałów, nie osądzających. Ważnych, a przecież dyskretnych, nie nachalnych. Trudnych i prostych zarazem, poruszających głęboko, robiących społeczną wiwisekcję bez rozlewu krwi. Naprawdę literackie wyżyny. Powinni tego zabronić, panie Szczygielski.