drohobych.eu
Przedstawiamy Państwu wystawę – zapis
eksperymentalnej współpracy. W lipcu zaprosiliśmy do Drohobycza
dziewięcioro młodych artystów - studentów i niedawnych absolwentów
uczelni plastycznych z Polski, Ukrainy i Niemiec, by poprowadzili
warsztaty plastyczne z dziećmi, wspólnie przygotowali mural na jednej
ze ścian, wskazanej przez władze miasta, a także by na miejscu, w
czasie trwania projektu, przygotowali autorskie prace, wynikłe z
inspiracji twórczością Brunona Schulza i jego miastem. W ten sposób
powstała niniejsza wystawa. W Centrum Informacji zostaną pokazane
rezultaty intensywnych, kilkudniowych działań: efekty warsztatów, prace
artystów, a także zdjęcia dokumentujące przebieg wydarzenia.
Warsztaty
trwały trzy dni. W skład każdej trzyosobowej grupy prowadzących
wchodziła jedna osoba z każdego kraju. Spotkały się różne widzenia
świata i miejsca artysty, różne sposoby ekspresji. Dzieci poznały nowe
techniki wypowiedzi artystycznej: od monotypii po animację, pracowały
z węglem i farbami, w plenerze i w Pałacu Sztuki, na brystolu, szarym papierze i na obiektach znalezionych.
Pracowaliśmy
z dziećmi z wielu powodów. Po pierwsze: oddaliśmy hołd codziennej pracy
Schulza – gimnazjalnego nauczyciela rysunku, po drugie: pamiętaliśmy o
wadze dziecięcego postrzegania świata w jego opowiadaniach. Nie bez
znaczenia było też to, że osławione malowidła z willi Landaua były
przeznaczone dla dziecięcego odbiorcy.
Projekt „drohobych.eu” był
eksperymentem artystycznym, ale w takiej samej mierze społecznym.
Chcieliśmy przekonywać do takich wartości jak społeczeństwo otwarte i
wielokulturowość. W dużym stopniu wielość kultur, mieszanka
środkowoeuropejskiej nieobliczalności, niemieckiej literatury,
żydowskiej tradycji i polskiego języka zaowocowały genialnym dziełem. Z
kolei w społeczeństwie otwartym artysta mógłby skupić się
na tworzeniu, a nie na walce o biologiczne przetrwanie w obliczu grozy.
W
dawnej republice radzieckiej, państwie, które od niedawna samo stanowi
o sobie, propozycja otwarcia i wielokulturowości może wywoływać
niepokój. Zdejmowanie klapek z oczu, zewnętrznych i wewnętrznych
ograniczeń to procesy, które zwykle następują powoli, warto pracować
nad tym z dziećmi, które jeszcze nie zdążyły nauczyć się pewnych
stereotypów. Warto też te cele osiągać za pomocą sztuki. Wyobraźnia
twórcza jest uniwersalna i nie zna granic.
Artyści współpracowali
przy muralu. Naszym zamiarem było twórcze rozwiązanie sytuacji braku
malowideł Schulza w Drohobyczu. Na ścianie w pobliżu teatru, na ulicy
łączącej drohobycki Rynek i będącą pierwowzorem Ulicy Krokodyli
Stryjską powstało malowidło utrzymane w szarościach, kolorach cynamonu,
z zachowanymi elementami łuszczącej się ściany. Mural przedstawia
fantasmagoryczny, wyludniony pejzaż miasteczka,
w którym
charakterystyczne budowle zostały skomponowane ze stylizowanymi na
secesję floresami. Proponujemy spojrzeć na powstałą kompozycję przez
obiektyw schulzowskiej prozy:
Rynek był pusty i żółty od żaru,
wymieciony z kurzu gorącymi wiatrami, jak biblijna pustynia. Cierniste
akacje, wyrosłe z pustki żółtego placu, kipiały nad nim jasnym
listowiem, bukietami szlachetnie uczłonkowanych filigranów zielonych,
jak drzewa na starych gobelinach. Zdawało się,
że te drzewa
afektują wicher, wzburzając teatralnie swe korony, ażeby w patetycznych
przegięciach ukazać wytworność wachlarzy listnych
o srebrzystym
podbrzuszu, jak futra szlachetnych lisic. Stare domy, polerowane
wiatrami wielu dni, zabawiały się refleksami wielkiej atmosfery,
echami, wspomnieniami barw, rozproszonymi w głębi kolorowej pogody.
Zdawało się, że całe generacje dni letnich (jak cierpliwi sztukatorzy,
obijający stare fasady z pleśni tynku) obtłukiwały kłamliwą glazurę,
wydobywając z dnia na dzień wyraźniej prawdziwe oblicze domów,
fizjonomię losu i życia, które formowało je od wewnątrz. Teraz okna,
oślepione blaskiem pustego placu, spały; balkony wyznawały niebu swą
pustkę; otwarte sienie pachniały chłodem i winem. (Bruno Schulz,
Sierpień)
Wystawa była pokazywana we Lwowie. Z Warszawy powędruje do Bonn, a następnie wróci na stałe do Drohobycza.
W
projekcie wzięli udział młodzi artyści z trzech krajów - z Polski:
Edyta Adamczak, Stefan Bruździak i Agnieszka Pawłowska, z Niemiec:
Solveig de Barry, Paul Melzer i Felix Pensel, z Ukrainy: Andrij Hrymaljuk, Yevhen Picykevich i Jurij Smolskyj.
Projekt
został zrealizowany w ramach programu Partnerstwo Inicjatyw
Społecznych. Finansowanie: Fundacja imienia Stefana Batorego, Fundacja
Boscha i Fundacja PAUCI. Organizatorzy: Rerum Novarum (Warszawa,
Polska), Liga Intelektualnej Twórczości Okręgu Lwowskiego – L.O.L.I.T.
(Lwów, Ukraina) i Experiment e.V. (Bonn, Niemcy).
|
|
